درمان دررفتگی مچ دست با فیزیوتراپی

74

در رفتگی مچ دست و خطر شکستگی احتمالی استخوان های آن، عارضه ای شایع بین کودکان و همینطور افرادی است که در ورزش هایی مثل ژیمناستیک و یا ورزش هایی که در آن ها زد و خورد وجود دارد شرکت می کنند. این عارضه می تواند فرد را برای چند ماه از فعالیت های ورزشی دور کند.

علائم و نشانه ها

مچ دست دردناک شده و احتمال التهاب نیز بالا می رود. ممکن است در محل آسیب، یک بدشکلی استخوانی به وجود آمده و حساسیت آن ناحیه نسبت به لمس بالا برود. دست آسیب دیده ممکن است به دلیل جراحت، به طور قابل توجهی ضعیف تر بوده و همچنین بی حس شود. در برخی موارد ممکن است چرخاندن مچ و یا حرکت دادن آن به هر نحو، بسیار مشکل بوده و مضر نیز باشد.

علت ها و دلایل

دررفتگی معمولا به دلیل افتادن به روی دستی که به سمت بیرون باز شده است، اتفاق می افتد. دستان فرد نیز به هنگام زمین خوردن در همین حالت قرار می گیرند تا جلوی زمین خوردن را بگیرند. ضربه ی ناشی از زمین خوردن ممکن است سریع و شدید باشد که معمولا در اثر وزن بدن اتفاق می افتد. این ضربه می تواند باعث کشیدگی بیش از حد مچ شده و علاوه بر دررفتگی آن باعث ایجاد شکستگی های استخوان ناوی نیز بشود (در ادامه به جزئیات بیشتری اشاره خواهد شد). این گونه زمین خوردن ها معمولا در ورزش هایی مثل فوتبال و راگبی اتفاق می افتند که زد و خورد در آن ها زیاد است. این در حالی است که در ورزش هایی مانند ژیمناستیک، مچ دست بیشتر به علت حرکات پیچیده و دشواری که به وسیله ی آن انجام می دهند، دچار در رفتگی می شود. هر گونه ورزشی که خطر افتادن از بلندی در آن وجود داشته باشد، مانند اسکیت، دوچرخه سواری و اسب سواری، می تواند منجر به آسیب شود.

راه ها و روش ها درمان

به محض این که متوجه دررفتگی در مچ دست خود شدید، از فعالیت های سنگین دست کشیده و به آن فشار وارد نکنید. سپس به یک متخصص مراجعه کرده و دست خود را به او نشان دهید. او می تواند شدت عارضه را تخمین زده و راه درمانی مناسبی برای آن انتخاب کند. بسته به شدت و نوع آسیب، ممکن است به عمل جراحی برای ترمیم استخوان و یا رباط ها، نیاز باشد. متخصص همچنین می تواند در صورت وجود شکستگی، آن ها را تشخیص دهد.

پزشک در مورد روش درمانی مناسب دررفتگی مچ دست با شما گفتگو خواهد کرد. در تمامی موارد، مهم است که به مچ استراحت داده و آن را بالا تر از سطح عادی نگه داشت، همچنین به یاد داشته باشید که برای درمان درد مچ دست و التهاب، روزانه چند مرتبه از کمپرس یخ استفاده کنید. پزشک شما ممکن است دارو های مسکن درد ضد التهاب تجویز کرده و یا توصیه های دیگری برای کاهش علائم به شما ارائه دهد. از روش های درمانی مناسب، برای ترمیم بافت آسیب دیده استفاده شده و پس از جراحی نیز، دست شما برای 1 تا 2 ماه، گچ گرفته خواهد شد.

بازتوانی و فیزیوتراپی

با پیاده سازی روش های درمانی، دررفتگی مچ دست بهبود پیدا کرده و درد کاهش خواهد یافت؛ بدین ترتیب پس از مدتی فرد قادر به انجام فعالیت های فیزیکی مانند برنامه های حفظ تحرک در مچ و یا فیزیوتراپی، خواهد بود. این برنامه ها به این صورت عمل می کنند که به وسیله ی کشیدن و تقویت ماهیچه های احاطه کننده ی مچ، تحرک کامل را به این مفصل باز می گردانند. در طول این مدت، لازم است که فرد صبور بوده و از فعالیت هایی که ممکن است باعث ممانعت از بهبودی عارضه شوند، دوری کند. یک پزشک یا فیزیوتراپیست، شما را در طول برنامه ی باز توانی راهنمایی کرده و مدت زمان کافی برای این برنامه ها را تعیین خواهد کرد. او همچنین توصیه هایی در مورد چگونگی انجام ورزش های مخصوص برای کمک به بهبودی مچ پس از کاهش تحرک آن در اثر آسیب، به شما ارائه خواهد داد.

مداخله های فیزیوتراپی معمول، که برای دررفتگی مچ دست انجام می شوند عبارت اند از :

  • روش های درمانی دستی (MTT) : درمان های دستی مانند ماساژ بافت نرم، ماساژ مالشی عمیق و تحرک بخشی مفاصل به وسیله ی فیزیوتراپیست، به منظور باز گردانی دامنه ی حرکتی مچ و رباط های آن.
  • ورزش درمانی (TE) : شامل تمرینات کششی و تقویتی بوده و کاربرد آن در باز گردانی دامنه ی حرکتی و قدرت مچ دست می باشد.
  • باز آموزی عصبی عضلانی (NMR) : این روش به منظور باز گردانی ثبات، تمرین دادن بالا تنه و بهبود تکنیک های حرکتی برای انجام فعالیت های روزانه (مانند پرتاب کردن یا بلند کردن اجسام)، انجام می شود.
  • روش هایی که شامل استفاده از فراصوت، تحریک الکتریکی، یخ، لیزر سرد و غیره می باشند و می توانند درد و التهاب مچ و رباط های آن را کاهش دهند.
  • برنامه های خانگی که شامل تمرینات تقویتی، کششی و پایدار کننده بوده و همچنین دستور العمل هایی که فرد را برای انجام فعالیت های روزمره یاری کرده و سطح عملکردی او را بالا می برند.