درمان دررفتگی کشکک زانو با فیزیوتراپی

girl-treating-knee-300x199

دررفتگی کشکک زانو زمانی اتفاق می افتد که استخوان کشکک زانو از محل طبیعی خود واقع در شیار زند زبرین، خارج شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، ممکن است غضروف مفصلی پشت کپسول زانو آسیب ببیند. همچنین ممکن است بافت نرمی که استخوان کشکک را در محل صحیح خود نگه می دارد، کش آمده و یا پاره شود. دررفتگی کشکک زانو علت درد جلوی زانو  می باشد ، پس از یک بار در رفتگی، خطر وقوع دوباره ی آن بیشتر از قبل می شود.

علائم و نشانه ها

علائم عمومی دررفتگی کشکک زانو ممکن است شامل تورم حاد، درد در اطراف کپسول زانو و یا احساس در رفتگی دوباره، باشند. با این وجود، اگر در رفتگی به آسانی اتفاق افتاده و غضروفی آسیب ندیده باشد، درد و تورم ممکن است ظاهر نشوند.

علت ها و دلایل

معمولا، ویژگی هایی که باعث می شوند یک فرد، مستعد به وجود آمدن در رفتگی و نیمه دررفتگی زانو باشد، ارثی اند. این ویژگی ها عبارت اند از کپسول زانو که بالا تر از حد معمول خود در شیار زند زبرین قرار بگیرد، شیار کم عمق زند زبرین، والگوس (تغییر مکان غیر طبیعی بخشی از پا) و یا رباط های جانبی سفت شده. هر بار که کپسول زانو دچار در رفتگی شود، بافت های نرم اطراف آن کشیده شده و در نتیجه خطر وقوع دوباره ی آن افزایش می یابد.

راه ها و روش های درمان

درمان اولیه دررفتگی و نیمه دررفتگی کشکک زانو  شامل جا انداختن استخوان کشکک است که  فقط باید توسط یک فرد متخصص انجام شود (در برخی موارد در رفتگی های ثانویه، استخوان کشکک خود به خود جا می افتد). بیشتر افراد با دررفتگی زانو، ساعاتی پس از جا انداختن کشکک، احساس راحتی می کنند. با این حال، دوره ی بازتوانی به منظور پیشگیری از وقوع دوباره ی دررفتگی، حداقل 6 هفته به طول می انجامد. بیشتر بیماران با دررفتگی کشکک زانو، به وسیله ی روش های درمانی کنسرواتیو (محافظه کارانه) بهبود می یابند. این درمان دررفتگی زانو شامل فیزیوتراپی به منظور کاهش درد و التهاب و علل درد زانو می باشد. به علاوه، یک برنامه ی ورزشی برای تقویت قدرت عضلانی و پایداری استخوان کشکک، لازم به اجراست. در موارد شدید تر که با آسیب به رباط همراه اند، مداخله به وسیله ی عمل جراحی، ممکن است ضروری باشد. همچنین ممکن است بیماران مجبور به استفاده از ارتز و یا نوار پیچی به منظور حفظ ثبات استخوان کشکک بشوند.

اگر پس از یک بار دررفتگی کشکک زانو، بازتوانی انجام نشود (یا کافی نباشد)، احتمال وقوع دوباره ی دررفتگی کشکک 50 درصد خواهد بود. خطر وقوع دوباره ی آسیب، با هر بار در رفتگی کشکک زانو به طور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد.به این دلیل، در میان گذاشتن این آسیب با فیزیوتراپیست، از اهمیت خاصی برخوردار است. او می تواند بهترین برنامه ی درمانی را ارائه داده و مطمئن شود که فرد به مقدار کافی توانبخشی شده و خطرات مربوط به مشکل زانوی او کاهش یافته اند.

درمان با  فیزیوتراپی

فیزوتراپیست ها افرادی حرفه ای و آموزش یافته در زمینه ی این گونه درمان ها می باشند. همان گونه که در راهنمای عملی فیزیوتراپی گفته شده، مداخله به معنی استفاده ی هدفمند از روش های فیزیکی و  فیزیوتراپی، به منظور درمان مبنی بر تشخیص، پیش بینی و یا اهداف درمانی بیمار می باشد. مداخله های عمومی در رابطه با درمان دررفتگی کشکک زانو، عبارت اند از :

  • تکنیک درمانی دستی (MTT) : فیزیوتراپیست در این روش با استفاده از دست های خود، به ماساژ بافت نرم و تحرک بخشی به مفاصل به منظور تعدیل درد و یا رفع ناراحتی های بافت نرم، می پردازد.
  • تمرینات درمانی (ET) : از جمله تمرینات تقویتی به منظور قدرتمند کردن عضلات و رباط های زانو و همچنین افزایش ثبات آن.
  • باز آموزی عصبی عضلانی (NMR) : به منظور باز گرداندن پایداری مفصل پروگزیمال و بهبود روش حرکت (مانند پریدن، خم شدن و چرخیدن) 
  • روش هایی که در آن ها از فراصوت، تحریک الکتریکی، یخ، لیزر سرد و دیگر روش ها به منظور کاهش درد و التهاب زانو و تاندون های آن، استفاده می شود.
  • برنامه ی خانگی که عبارت است از تمرینات تقویتی، کششی و تثبیت کننده و همچنین راهکار هایی برای کمک به انجام کار های روزمره و پیشرفت وضعیت عملکرد شخص.